Sergio Roberto Gratteri
"Het magische van de muziek is dat zij er in slaagt ons heimwee te doen krijgen naar iets dat we nooit gekend hebben”Gilbert Cesbron Gedreven door deze persoonlijke overtuiging en van jongs af aan gebeten door de muzikale microbe, begon ik (nu ondertussen al weer) jaren geleden aan mijn opleiding Musicologie aan de universiteit van het Vlaamse Leuven. Dat mijn haast onbetamelijke liefde voor kunst en muziek niet louter door wetenschappelijke kennis zou kunnen worden bevredigd, werd al gauw duidelijk. Toen bleek dat de vogels niet spontaan levenloos uit de lucht kwamen vallen als ik een deuntje zong, leek een zangopleiding mij de ideale aanvulling op het academische navelstaren. Een derde leven als verwoed concertorganisator maakte ten slotte het bonte plaatje compleet. Heerlijk laverend door de boeiende muzikale wateren van mijn moederland kon ik echter niet ontsnappen aan het “goudvis in de enge bokaal-syndroom”. Aan het einde van mijn studies trok ik dan ook mijn stoutste zwemvliezen aan en zwom ik naar de warme oevers van mijn vaderland, Italië. Hier liet ik mij gewillig meeslepen door het drama van de Italiaanse opera met als decor de universiteit van het sprookjesachtige Venetië en dompelde ik mij verder onder in de wulpse wereld van de barokmuziek in het ravissante Rome. Mijn zangrepertoire mat zich ondertussen wat meer Italiaanse flair aan en mijn zuiderse artistieke bevlogenheid kreeg nog meer voeten in de sappige mediterraanse aarde door een bijkomende acteursopleiding.
Volgezogen met al die zoete culturele nectar vloog deze bezige bij terug naar de vertrouwde korf met de drang om zoveel mogelijk mensen te bestuiven met zijn passie voor muziek, kunst en cultuur. Na een reeks opwindende professionele escapades in het binnen- en buitenlandse muziekeducatieve circuit, kreeg ik plots de vraag om mijn muzikale ontdekkingen in een reisvorm te gieten en een groep enthousiaste melomanen te begeleiden op hun zoektocht naar de muzikale rijkdom van het Italische schiereiland. Dat liet ik mij als eeuwige reiziger natuurlijk geen twee keer zeggen. En deze onvergetelijke ervaring bracht de bal definitief aan het rollen.
Na ondertussen al enkele jaren ervaring als cultureel reisleider, rolde op een dag de muzikale bal helemaal tot in het verre Utrecht om daar (mede door de voetbaltalenten van de MUSICO-eigenaars Taco en Remco) op de drempel te blijven liggen. Kort daarna vertrok ik met een gezellige groep Nederlanders in mijn kielzog, wiegend op de cadans van mijn Vlaamse tongval, naar inspirerende muzikale oorden. De oorden zijn inmiddels aan verandering onderhevig maar de cadans en de gezelligheid blijven nog steeds authentiek en onveranderd….
Maar waarom komt u dat niet gewoon zelf (her) ontdekken?
